Public Enemies!

Malapit na ang graduation. Iisa-isahin ko na yung mga kalaban ko. Low level to highest level! Hindi nila totoong pangalan.

7. Mr. Duni - pinakamabait. Nakasmile pa rin kahit galit at napipikon na. 2nd adviser namin. Siya yung nakakaintindi sa lahat ng problema naming magkaklase.Hindi yan marunong magalit. Kabiruan ko din yan. Mabait siya. Pinaka d'best yan. Marunong din magturo. Buti na lang Physics ang tinuturuan niya. I enjoy his subject. Hindi ako nahirapan sa science this 4th year. Wala pa siyang tinutulan sa mga ginagawa ko. Kamag-anak niya yung guidance councilor kaya kapag nagkaproblema ako sinasalo niya agad ako ng walang alinlangan.

6. Mr. Cobra - mabait din ito. Kahit wala nang ginagawa sa subject niya ok pa din sakanya. Maaasahan yan pagdating sa inuman pero putang ina bagsak ako sakaniya 2nd grading. Haha!.

5. a.k.a. Mr. Gori - kilalang kilala na siya sa pangalan na ito. Pagpasok ko palang sa school ito na agad ang nakagisnan kong tawag sakanya. Kamukha kasi niya si Takenori Akagi ng slam dunk. [Click me to see].

4. Mrs. Big Nose - malaki ang ilongm, malapad ang noo, at masama ang pag-uugali. Yun lang!

3. Mr. Palamura - wala pang ginagawang masama eh nagmumura na kaagad. Ang sarap paluin ng batuta sa leeg. Nagpapaquiz ng wala naman dinidiscuss. Napakahirap magpagawa ng project. Walang sinasanto.

2. Mrs. K.J of all time - kill joy talaga itong matandang hukluban na ito. Lahat na lang eh binabawal. Konting kilos pagbabawalan na kaagad ang section namin. Lahat na lang eh nakikita niya. Magtapon lang ng napakaliit ng kendi sa basurahan pangangaralan pa talaga. Lagi akong natatawag pag recitation na. Err! Syempre hindi ako sumasagot. Naiinis kasi ako sakanya eh. Pero pumapasa naman. Mabait to pag wala siya sa loob ng classroom.

1. Mrs. Bungangerang maderpaker daughter of a bitch! - WWWWOOORRRSSTT! Pinakakalaban ko este ng buong section FARAD! Lahat ng bagay na tungkol sakaniya ay kinaiinisan namin. Lahat na lang kasi pinapakealaman niya. Sadyang nakakapanggigil talaga itong malaking fungi na ito. Ang sarap balatan ng buhay. pramis. Pinaka ayaw ko siya. Muntikan ko pa nga murahin ng harapan itong animal na to eh. Buti na lang marunong ako magpasensya. Oh God unawain ninyo po sana itong aking nararamdaman sa taong ito. Mainit lang talaga ang dugo ko sakaniya. Pero kung inyo pong mamarapatin sana po masagasaan siya ng pison o kaya naman ay kunin siya ni Jigsaw o kaya naman ay lamunin siya ng mga cannibal. PLEASE!

Time Passes By.

Naisip mo na bang napakabilis ng oras? O sadyang mabilis lang talaga itong wrist watch ko? Haha. Loko lang. Habang pinanunuod ko itong mga magagandang bituin na kumukuti-kutitap sa sangkalangitan may naalala ako. Napakasarap palang balikan ng kahapon. Mga oras na kumpleto ang pamilya. Mga panahon na masayang nagsasama-sama. Kung hindi lang sana kailangan ng pera sa buhay sana magkakasama kami ngayon. Masaya, nagkukulitan at nakikipagkwentuhan. Kung may time machine lang ako babalikan ko yung mga alaala na lahat kami ay masaya.
Kailangan ba talaga na malayo ang isa, dalawa, tatlo, o apat na miyembro ng pamilya? Kung kaya ko lang buhayin silang lahat ginawa ko na ngunit ako ay nasa mataas na paaralan pa lamang. Alam ko dadating din yung oras na magkakasama tayong lahat.

I miss you dad.
I miss you tita.
I miss you lolo.
I miss you lola.

Rebelde

Kringg..
Krinngg..
Kringg....

Isang nakakarinding ringtone galing sa cellphone ko. Tawag mula kay Rey(hindi niya totoong pangalan)

[Pagpindot sa Answer Key]

Ako: Paps ano meron? Bakit napatawag ka?

Rey:[malungkot na boses]P..p..pre...

Ako: Ano!!? Tangna solid. Magsalita ka naman. Anung nangyare?

Rey: Binugbog ako ng tatay ko. Naglayas ako sa bahay. Wala akong mapuntahan. Pwede bang makituloy muna sa bahay nyo? Ayus lang kahit hindi pwede. Mai......

[Sumabat ako kaagad bago pa ituloy ang kanyang sasabihin]

Ako: Oo cge. Putakte. Kelan pa ba kita tinanggihan? Basta hindi ka magtatagal dito. Nahihiya din ako ke mama eh.

Rey: Cge pre. Maasahan ka talaga. Salamat Salamat. Napakalaki na ng utang na loob ko sayo. aylabyu pare.

Ako: Pakingshet ka. Bakla ka ba?Hahaha. Sige katok ka nalang sa amin.

Tooot.Tooot.Tooot.

Puta pinatay niya.

[After 2 hours]

Tok.Tok.Tok

[Malakas na katok galing sa pintuan]

"Punyeta sino ba yan?" wika ko.

Rey: Ako to pre.

Ako: Waaaaa! watdamaderpaker? Mukha kang kamote na hindi nabalatan paps. Kulay violet ka oh. Hahahaha.

Rey: Mang-aasar ka pa eh.

Ako: Pasok ka.

[Naglalakad papunta sa kwarto ko]

Ako: Ano ba kasi talagang nangyari hah!?

Rey: Nag-away lang kami ni papa. Kaunting pagkakamali lang nagwawala na siya. Hindi naman malaking kasalanan yung nakipagaway ako sa eskwelahan di ba? Hindi ko naman kasalanan eh. Pinagtanggol ko lang naman sarili ko. Ako kilala mo naman. Hindi ako lumalaban kapag alam kong pagkakamali ko. Pero sinapok ako bigla sa harapan ng syota ko. Gumanti lang naman ako.

Ako: Kuha lang ako maiinom.[Pagpuputol ko sa kwento niya]

[Bumalik ako na may dalang dalawang bote ng alak]

Ako: Oh heto. Pakalmahin mo muna yang sarili mo.

Rey: [uminom ng bahagya habang tumutulo ang luha sa mga mata] Pre kilala mo naman si papa. Gusto niya disiplinado. Gusto niya laging perpekto yung galaw ko. Hindi naman ako sundalo para ganunin niya. Wala naman taong perpekto eh. Nagkakamali din naman tayong lahat. Sinagot ko siya kanina. "Pa hindi ka ba nakokonsensya sa mga ginagawa mo sa akin? Konting pagkakamali lang kung anu-anong pagtoture yung ginagawa mo"

Ako: Ay. Punyeta di ka na nasanay sa erpat mo. Mainitin talaga ulo nun hindi ba? Porke sundalo siya gusto niya kaugali mo din siya. Anung klaseng tatay siya? Hindi ka man nga lang pinapayagan lumabas ng bahay kahit weekends. Tinatanggalan ka niya ng kalayaan. May karapatan ka naman para lumigaya.

Rey: Oo nga. Pare sawang-sawa na ako. Anung klaseng buhay to? Ginagawa ko naman lahat ng makakaya ko. Lahat ng utos nila sinusunod ko. Hindi ako nakakakuha ng mababang grades sa school. Umuuwi ako ng maaga. Hindi ako naglalakwatsa. Buti ka pa kahit na madaling araw ka na umuwi sa bahay ayos lang.

Ako: Pag pinayagan ka na din umuwi ng madaling araw magsasawa at magsasawa ka na din. Walang kabuluhan lahat nung mga ginagawa kong pagpupuyat at pagtatambay kaya tinigilan ko na. Napagisip kong hindi ako aasenso sa ganung paraan. Marami ako gustong gawin sa buhay. Gusto ko maabot lahat ng pangarap ko. Kaya heto nagsusumikap.

Rey: Salamat pre lagi kang nandyan para sakin.

Ako: Sus. Puke ka. Wala yun. Napakalaki din naman ng utang na loob ko sayo.

Nangyari ito last 2007.


“Mangarap ka at abutin mo. Wag mong sisihin ang sira mong pamilya,
palpak mong syota, pilay mong tuta, o mga lumilipad na ipis. Kung may
pagkukulang sa’yo mga magulang mo, pwde kang manisi at maging rebelde.
Tumigil ka sa pag-aaral, mag-asawa ka, mag-drugs ka, magpakulay ka ng
buhok sa kili-kili. Sa banding huli, ikaw din ang biktima. Rebeldeng
walang napatunayan at bait sa sarili.”

--Master Bob Ong

Binata Na Si Totoy

First year sa mataas na paaralan. Nag aaral ako noon sa isang pampublikong paaralan dito sa aming lugar. Dito nabuksan ang aking kamalayan. Natutong ngumiti, umiyak, masaktan, magmahal, magpahalaga, makipagkaibigan, mandaya sa exams, magcutting class, manligaw ng kung sinu-sino dyan, maglibot/maglakwatsa, at unang mapahiya sa klase:)

Natuto ako magbisyo ng mga panahong iyon. Hindi pumapasok sa eskwelahan para lang makapag Computer games/Online games. Isang buwan na kasinungalan. 1 month ako di pumapasok sa school dahil naadik tlaga ako sa Counter Strike at Ragnarok nun. Nung malaman ng nanay ko na hindi ako pumapasok. Pag uwi ko palang sa bahay sumalubong na sa akin yung 2x2 na kahoy. Shit! 360 Degrees Full Swing High Angle ang pagkapalo sa mga legs ko. Magmula nun hindi na ako nagcutting. Nanigarilyo at uminom nalang ako ng alak. Naimpluwensyahan ako ng mga repeater kong kaklase. Haha.

Sila ay sina Noli, Ralph at yung isa naman si Darwin. Apat kame. Teacher at Public enemy ang nabansag kay Noli dahil lahat yata ng teacher sa eskwelahan kaaway nya pati mga guwardiya at janitor at ilang mga estudyante. Si Ralph naman ewan ko kung anung pink na usok ang bumabalot sa kanyang pagkatao. Hindi sya masyadong nagsasalita at tahimik lang talaga. Sa sobrang katahimikan nya hindi na napapansin kung absent ba o present sya sa klase. Si Darwin ang adik. Lahat na yata ng klase ng drugs nasubukan na. Siya yung tipo ng tao na kapag kinausap mo ay mag-eenjoy at matatawa ka talaga kasi lagi syang naka high. Umaga pa lang sabog na sabog na siya. Kung idedescribe ko siya ganito ang pagmumukha nya. Dilaw na mga mata, maputlang labi,payat na katawan at parang may osteoporosis at kamukhang kamukha nya si Makibaoh.[Click me to see]. Last but not the least. Ang inyong lingkod na si Master Pakoy The Great. Haha. Bunso[soy]. Yan ang tawag sa akin dahil ako ang pinakabata. 12 o 13 years old lang yata ako nun pero sila nasa 15 pataas na.

Every friday may inuman session kameng apat. Minsan may mga sumasama sa mga classmates namin pero mostly kaming apat lang talaga. Kwentuhan, asaran at share ng mga ekspiryens sa buhay. Pag mga ganun na yung usapan hindi na ako makasabay kasi sobrang wala pa talaga akong alam. Elementary puro pag-aaral lang nasa utak ko. Pero pag babae na pinag-uusapan ako ang isinasabak nila. Torpe kasi ang mga puta. Kapag may nagugustuhan sila ako ang uutusan nila para kunin yung cellphone number nung hitad. Syempre ako yung pinakapogi kaya hindi daw makakatanggi na ibigay yung cellphone number.LABAN KA!?. Mga hinayupak talaga. Silang tatlo may lablayp samantalang ako wala. Haha. Ok lang yun.

Minsan nung pare-pareho sila bigo sa buhay. May problema daw silang lahat sa bahay. Ganda pa naman ng araw ko noon. Pero sila parang nawalan ng pekpek na kakantutin minamahal sa buhay. Kaya kahit gusto ko pumasok ng paaralan hindi na ako nakapasok at nagcutting na muli. Haha. Inabangan ako sa tindahan malapit sa paaralan at niyaya ako uminom. Pumayag naman ako. Pumunta kami sa bahay nina Noli. Putang inang giliw nabigla ako kasi mayaman naman pala sila. Kaya pala lagi niya ako nililibre pag lunch. Haha. Nagtanong ako.

Ako: Nol bakit sa public school mo naisipan mag aral?

Noli: Mas may thrill at mas masaya sa public soy, pag private hindi sila nakakasakay sa mga trip ko. Buti pa sa inyo.

Ako: Ah. Sige.

Walang tao sa bahay nila noon. Bumili sila ng isang case na Red Horse. Nung makalahati namin yung isang case nag open ako ng topic.

Ako: Paps, ano bang nangyari sainyo ng parents mo?

Noli: Nag away nanaman sila. Parehong umalis dito. Nakakabanas. Paulit ulit nalang ang mga nangyayari dito sa bahay.

Ralph: Pre, ang magandang gawin mo kapag ganun yayain mo nalang kame uminom. Hehe[sabay inom ng alak na nasa baso]

Darwin: Try mo to pare. Taas ng dosage neto.

Noli: Gago!

Biglang pumasok sa isip ko. Sa bahay pala nakukuha ang ugali ng isang tao. Kaya pala palaaway siya kasi lagi niya itong nakikita sa pamamahay nila.

Nagtapos ako ng First year na baon ang mga alaala na ibinigay sakin ng aking mga kaibigan. Marami akong natutunan sakanila. Mga bagay tungkol sa buhay na dadalhin ko hanggang sa pagtanda. Pagsasamahang walang katulad.

Ngayon hindi ko na alam kung saan na napadpad yung mga lechugas na yun. Iniisip ko nga saan na kaya napunta yung si Noli, Darwin, at Ralph. Siguro nakagraduate na sila. Siguro nagbago na yung pamilya ni Noli at si Darwin nasa rehab na malamang. Siguro si Ralph marunong na magsalita. Haay buhay nga naman. Wala talagang permanenteng bagay dito sa mundo.

"Memory is a man's real possession...In nothing else is he rich, in nothing else is he poor."

--Alexander Smith